NO REF, NO GAME
Afgelopen weekend en deze week staat de Week van de Scheidsrechter centraal. Een mooi moment om stil te staan bij de mensen die iedere week iets mogelijk maken wat voor ons soms heel vanzelfsprekend lijkt: een rugbywedstrijd spelen.
Want zonder scheidsrechter is er geen wedstrijd.
Een van de moeilijkste plekken op het veld
Als speler zie je vooral wat er vlak voor je gebeurt. Als supporter zie je het vanaf de zijlijn. En na afloop hebben we soms allemaal precies gezien wat de scheidsrechter anders had moeten doen.
Maar probeer zelf maar eens midden op dat veld te staan.
Een scheidsrechter moet continu kijken naar 30 spelers die bewegen, tackles beoordelen, de breakdown in de gaten houden, buitenspel herkennen, veiligheid bewaken en ondertussen zorgen dat het spel blijft lopen.
En dan moet er soms binnen een fractie van een seconde een beslissing worden genomen.
Zonder herhaling. Zonder slow motion. Terwijl spelers reageren, coaches roepen, publiek meeleeft en de wedstrijd misschien met maar een paar punten verschil beslist wordt.
Gaat dat altijd perfect? Natuurlijk niet.
Net zoals geen enkele speler een perfecte wedstrijd speelt.
Achter die fluit staat gewoon een mens
Een scheidsrechter kan iets missen. Een situatie anders beoordelen dan jij hem hebt gezien. Of achteraf zelf denken: die had ik anders moeten fluiten.
Dat hoort bij sport.
Wat daar niet bij hoeft te horen, is vergeten dat achter die fluit gewoon een mens staat. Iemand die zijn of haar vrije tijd gebruikt zodat wij kunnen rugbyen.
Daarom willen we bij Rugbyclub Dragons niet alleen tijdens de Week van de Scheidsrechter waardering uitspreken, maar iedere wedstrijd opnieuw.
Afgelopen week hebben we onze scheidsrechters daarom bedankt met gebak. Een klein gebaar voor iets wat van enorme waarde is voor onze sport.
Of onze teams nu thuis of uit spelen: ergens staat er iemand klaar met een fluit om ervoor te zorgen dat wij het veld op kunnen.
Eén simpel gebaar
Daarom hebben we een simpele oproep aan iedereen binnen en rondom onze club: spelers, trainers, coaches, vrijwilligers, ouders en supporters.
Bedank na de wedstrijd de scheidsrechter.
Ook wanneer je het niet met iedere beslissing eens was.
Ook wanneer de wedstrijd spannend was.
Ook wanneer volgens jou niet alles goed ging.
Loop even langs, geef een hand en zeg: “Bedankt voor het fluiten.”
Je hoeft het niet eens te zijn met iedere beslissing om waardering te hebben voor degene die de verantwoordelijkheid nam om ze te maken.
Dat kleine gebaar kost vrijwel niets, maar kan ontzettend veel betekenen.
Want als we willen dat mensen met plezier blijven fluiten, als we nieuwe scheidsrechters willen opleiden en als we iedere week met onze jeugd en senioren wedstrijden willen blijven spelen, dan hebben we daar met z'n allen een verantwoordelijkheid in.
Respect stopt niet wanneer het eindsignaal klinkt.
Aan alle scheidsrechters die week na week het veld opstappen:
Bedankt voor jullie tijd.
Bedankt voor jullie inzet.
Bedankt voor het nemen van die moeilijke beslissingen.
En vooral: bedankt dat jullie ervoor zorgen dat wij kunnen rugbyen.
NO REF, NO GAME.
RESPECT • DISCIPLINE • KAMERAADSCHAP
